Zwakker kan niet?

Goedemorgen…echt mensen ik ben zo verschrikkelijk zwak geworden na kuur 7. Voel me echt als een dweil, alsof er een trein over me heen heeft gereden. Denk dat ik dit te danken heb aan mijn levenstijl, omdat ik sinds kuur 1 eigenlijk niet ben veranderd van mijn activiteiten in de 2e week. Heb daar dus aan te danken dat ik me ontzettend klote voel.

Mijn mond heeft ook weer de geest gegeven in de 2e week. Al dat spoelen heeft dus niet echt geholpen…naja aan de andere kant, misschien was het dan nog wel erger geweest.

Vrijdagavond voelde ik me heeel erg moe echt heel erg moe. Zaterdag werd dit eigenlijk niet minder en ’s avonds ging ik maar is m’n temperatuur meten, ja hoor 38,5. Lekker is dat… Als je koorts hebt moet je meteen de chemo-unit bellen. Dus dat hebben we gedaan, er werd ons geadviseerd om toch even langs de eerste hulp te gaan.

Aangekomen bij de eerste hulp moest ik meteen bloed prikken om te checken of mijn weerstand goed was, ze haalden echt tig buizen er uit, het moest zelfs uit 2 armen. Uitslag zou ik krijgen met een uurtje. In de tussentijd gingen ze andere checks doen. Zoals luisteren naar mij ademhaling, temparatuur meten die was inmiddels 39,5 geworden, er werd mij dus meteen verteld dat ik een nacht moest blijven. Daarna gingen ze mijn aften bekijken, in een fles pissen 😉 en foto’s van mijn longen maken. Waar ik Hans Sollie tegen kwam. Was wel grappig want ik kom binnen op de röntgen en hij bekijkt mijn ponskaartje en zegt, hé grappig, ik lees jou blog! Dus ik huh? Schijnt dus dat de link naar mijn blog een beetje word rondgestuurd onder het personeel! Is dat niet lachen!

Nu was het wachten op de uislagen, ik lag op bed in zo’n kamertje en mijn vader zat naast me. Nou kan je vertellen d’r kwamen weer een hoop oude gevoelens in me boven, van het wachten op uitslagen, je ligt dan toch weer met klamme handen op dat bed.

Gelukkig kon de aardige eerste hulp mevrouw al snel vertellen dat mijn weerstand helemaal in orde was. Mijn wittebloedlichamen waren helemaal goed op peil, mijn plas was in orde en de internist die naar mijn longfoto’s had gekeken was daar ook erg tevreden over. Dus ging ze me vertellen dat ze me niet in het ziekenhuis wilde houden omdat de kans dat ik alleen maar zieker zou worden redelijk groot zou zijn, omdat er in het ziekenhuis ook allerlei bacteriën door de lucht dwarrelen. Nou mooi is dat, heeft mama voor niks m’n toilettas ingepakt :s.

Vannacht heb ik dus in mijn eigen bedje geslapen met hele vage dromen over Dakar. Voelde me vanochtend niet erg lekker. M’n temperatuur is nu 38,1 maar gisteravond bij thuiskomst was hij 37,7 dus hij zal wel verder zakken vandaag. Nu maar hopen dat de kuur morgen door mag gaan.