Wat krijgen we nou?

In Parijs, voelde ik eens aan mij nek… Hij voelde dik.
Altijd, altijd voel ik die twijfel en die onzekerheid. Iets waar je niets aan kan doen. Het blijft altijd een factor waar je geen grip op hebt. Maar goed, ik zat dus in Parijs en kreeg daar sterk het gevoel dat m’n nek toch echt dikker dan normaal was. Op dat moment niets aan te doen dus onze toeristen tour vervolgd.

Terug in Harderwijk had ik het er nog eens met m’n ouders over. Ze adviseerden me om toch even langs de Poli te gaan om de onzekerheid weg te nemen. Het was namelijk wel eens vaker zo dik. Volgens m’n ouders…

Zo gezegd zo gedaan. Dus stond ik woensdag 27 augustus bij de afdeling oncologie. Doctor Temizkan zag mij staan en vond het goed om mij even tussendoor te helpen. Hij vond het natuurlijk raar dat ik er was, omdat mijn eerste controle 23 september pas zou zijn…Ik heb hem mijn verhaal verteld.Hij zag m’n bezorgdheid en deed de lichamelijk check door te voelen op de plekken waar de lymfeklieren zich bevinden… “Het is wel wat dikker maar ik denk dat het niets is, maar laten we voor de zekerheid een echo maken”. Dat leek mij een goed plan. Aanstaande vrijdag heb ik deze Echo. En maandag krijg ik daar de uitslag van… *zucht*

[center]Hier maak ik m’n zorgen over;[/center]
[image=img/08zorgen.jpg]