Wat is die chemo toch een raar spul. Nu zaterdagavond gaat het eindelijk weer wat beter. Het valt me toch allemaal wat tegen, ik dacht dat ik na 2 dagen wel weer naar school kon, maar bekijk het maar hoor dat lukt je echt niet. Je voelt je zo leeg en zo moe na alleen al een rondje lopen met de hond, en dan heb ik het nog niet eens over dat mysterieuze gevoel in m’n lichaam van zoiets waar je geen hoogte van kan krijgen, net of je met zo’n radioactive symbool boven je hoofd loopt, heel raar dat spul. Ook ben je de hele dag bezig met al pijntjes registreren, je blijft je maar afvragen hoort dit er ook bij? of waar is dat dan een bijwerking van? en dit dan? Gelukkig kan ik me aardig op de been houden met de mega-misselijkheids remmers. Maarja door die remmers krijg je waar een andere bijwerking en dat is verstopping, gelukkig heb ik daar ook weer wat voor ;). Echt waar je hebt alleen maar medicijnen om bijwerking van het ander te voorkomen. Maar nee naar school gaan in de eerste week no-way.

Deze week voelde ik me zo klote dat ik nauwlijks kon begrijpen dat ik nog 7 kuren moet volgen, maar op één of andere manier na zo’n dag als vandaag dat ik me iets beter voel, vind je die positieve energie zo weer terug. Als je je maar even goed voelt ben je zo week als deze zo weer vergeten en kijk je uit naar de volgende, bij wijze van spreken. Het is ongekend hoe snel je zo klote week vergeet en weer door gaat naar de volgende. Ik denk dat dat ook het hele spelletje is.