Door Ariane Greep en Bas Steman uit Zutphen is een nieuwe documentaire (30 min.) gemaakt over Bas. Naast niet eerder vertoonde beelden over Bas zijn er ook opnamen gemaakt rond de familie en hoe het leven doorgaat zonder de fysieke aanwezigheid van Bas. De uitzending zal om 18.20 uur aanvangen en wordt elk uur herhaald.

[link=upload/portretgelderland.pdf][image=upload/portretgelderland.jpg][/link]

De foto van Bas die getoond werd op z’n begrafenis waar hij weer eens een typische Bas-schreeuw gaf werd gemaakt bovenop de Alpe. Bas straalde van energie. Een geweldig moment werd daar vastgelegd. Bas had respect voor iedereen maar vooral voor hen die iets bijzonders deden. Een van die mensen was voor hem Maurice Wiegman. Maurice moet zich per rolstoel voortbewegen, dit door een ziekte die zich pas op latere leeftijd openbaarde. Maurice doet de Alpe ook per fiets, let wel een rolstoelfiets, dus op armkracht omhoog. Niet zeuren maar gaan en denk nu niet dat hij het slechts 1 keer doet…respect. Bas en Maurice zochten elkaar altijd even op en wisselden hun ervaringen uit. Nu zocht Maurice ons in Harderwijk op. Hij wilde even iets afgeven. Na het verwijderen van het pakpapier wisten we even niet wat we moesten zeggen. Maurice bedankt, mooi getekend, geweldig. Dit is Bas, we blijven er naar kijken.

[image=upload/tekeningbas.jpg]

Het is inderdaad stiller rondom het weblog van Bas. Rondom Bas gonst het nog steeds van allerlei activiteiten. Activiteiten mbt zijn Stichting B.A.S. en de Bas Bank.

Inmiddels is het al vaak vermeld. Bas was gek met en op de natuur. Tijdens onze MTB tochten waren er een aantal mooie locaties die altijd weer op onze route terugkwamen en die voor ons iets speciaals hadden. We zaten daar dan graag samen te genieten van de natuur en de stilte. Ik had Bas beloofd dat ik op twee van onze rustplekken een echte natuurlijke bank zou neerzetten. Het hout is inmiddels gezaagd, de stammen zijn door mij geschild en binnenkort zullen ze op Bas zijn oude MBO school door leerlingen en een MTB vriend van het eerste uur in elkaar gezet gaan worden.

De gemeente Nunspeet heeft toestemming gegeven voor plaatsing. De plek gaan jullie nog horen wanneer hij er staat. De tweede bank kan nog even duren, de plek is uniek en moet lukken.

[image=upload/08bankje.jpg]

Tijdens de cheque uitreiking aan het KWF, door de Alpe d’HuZes, in het Luxor te Rotterdam werd het publiek verrast met [b]de Bas Mulder Award 2011[/b]. Ton Hanselaar, directeur van het KWF, maakte bekend dat deze prijs toegekend zal worden aan jonge wetenschappers. Het idee is ontstaan om jong wetenschappelijk talent in Nederland een impuls te geven om daarmee een krachtige bijdrage te leveren aan het onderzoek naar therapieen die de kwaliteit van leven en patienten direct verbeteren.

[b]Waarom de Bas Mulder Award?[/b]
Bas was een toonbeeld van Goed, Gelukkig en Gezond leven met kanker. Bas wist gedurende de 4 jaar van zijn ziekte niet alleen zijn leeftijdgenoten, maar mensen van alle leeftijden te inspireren en in te laten zien dat je altijd iets van je leven kunt maken. Hoe moeilijk en hoe kort soms. Aan wat je overkomt kun je niets doen, aan hoe je er mee omgaat des te meer.

Een bedrag van 2 miljoen euro zal voor 1 of meerdere briljante projecten door de Alpe d’HuZes beschikbaar gesteld worden.

Basje Basje, je blijft ons verbazen.

[youtube=rOfkuA06LPo]
Maarten Peters – Vanaf vandaag

[b]Gewoon bijzonder[/b]
Luisterend naar Bas z’n muziek probeer ik m’n gedachten te ordenen. De tijd vliegt voorbij, veel momenten waarbij Bas ter sprake komt. De woorden bijzonder en gewoon blijven langskomen. Hij was “gewoon”, bijzonder.

[b]Toekomst weblog[/b]
Het weblog, ooit gestart en bijgehouden door Bas willen we zo veel mogelijk vullen met onderwerpen die direct betrekking hebben op Bas. We willen verrommeling van het blog voorkomen. Mocht het noodzakelijk of interessant zijn dan verwijzen we naar een de desbetreffende site. bv Stichting B.A.S.

[b]Gastenboek[/b]
We merken dat wij, maar ook de gasten in het gastenboek het nog steeds fijn vinden om te reageren. Wij waarderen dit erg en vinden het fijn. De reacties stimuleren ons en geven warmte.

We realiseren ons dat de inhoud van de reacties op het blog zal veranderen. We gaan samen zien welke vorm het gaat aannemen, blijven jullie maar gewoon reageren.

[b]Afgelopen week[/b]
Zaterdag 25 september was de start van het seizoen mbt het veldrijden. De organisatie had middels dhr Schouten aan ons gevraagd of wij het zouden waarderen of voor de start van de elite een minuut stilte gehouden mocht worden. Bas had hier zelf ook gefietst en was al jaren vrijwilliger bij het evenement. Voor de start was het muisstil, geen woord, niets, allemaal voor Basje.

[b]Alpe d’Huzes 2011[/b]
Bas is nog niet van os af. Familie vrienden en vriendinnen gaan in 2011 opnieuw de Alpe op. We hebben ons met drie teams aangemeld, voorlopig met 24 fietsers. We gaan jullie op de hoogte houden via de site van; Stichting B.A.S. Alles zal hier uitgebreid op te vinden zijn.

Het verzoek om donaties te doen op Bas zijn Stichting heeft een mooi bedrag van 1500 euro opgebracht, waarvoor bedankt.

D-day, The day after. Teksten die Bas beslist gebruikt zou hebben als hij nog de mogelijkheid gehad zou hebben om z’n eigen afscheid te beschrijven.

Donderdagavond 16 september 2010, een week na het overlijden van Bas, wat is er veel gebeurd. We hebben de week heel bewust meegemaakt en alles geprobeerd te doen in de lijn zoals Bas dacht en deed. Thuis opgebaard, veel bezoek, heeel veel bezoek, wat fijn. Vrienden bekenden zittend rond Bas op de grond. Samen huilen, samen lachen, verhalen vertellend Bas luisterend, met een glimlach rond zijn mond, liggend op z’n eigen bed in z’n fietskleding. Dagen van bezinning en verwerking.

Woensdag, de begrafenis van Bas. Wat een overweldigende dag. De zon scheen letterlijk en figuurlijk.

Dat de bevlogenheid van Bas zoveel los maakte wat een impact. De beelden en verhalen gaven de emotie die de Alpe ieder jaar weer bij Bas losmaakte mooi weer.

Gisteravond, hevige regenval, wat een buien, de hemel huilde.

Samen, letterlijk iedereen, hebben we deze dag tot een waardig en onvergetelijk afscheid van onze Bas gemaakt, waarvoor door ons bedankt.

Speciaal voor Joanne, klein van stuk, groot in daden. We bewonderen je.

[image=upload/bebas.jpg]

Een dag na het overlijden van Bas is zijn rouwkaart klaar. De rouwkaart is vooral van en voor Bas. Hij heeft hem zelf ondertekend. Het lettertype is door hem zelf gekozen.

De boom die hem zoveel kracht gaf staat centraal op zijn rouwkaart. De “Boom” genoot inmiddels grote bekendheid en was vanwege de energie die Bas eruit ontving een vast onderwerp in zijn blogs. Ook werd er door vele blog volgers naar verwezen. De kaart is een verwijzing naar de natuur waar hij met beide benen in stond.

[b]Bezoek aan huis.[/b]

Bas is thuis in z’n eigen kamer op z’n eigen vertrouwde plekje opgebaard. Hij glimlacht en heeft er zelf ook vrede mee.
Afscheid nemen is mogelijk tussen 14.00 en 20.00 uur. Vooraf even bellen, 0341 – 433370.

[link=http://weblog.basmulder.org/upload/rouwkaart.pdf][image=upload/basje.jpg][/link]

[b]Algemene uitnodiging; klick op de foto.[/b]

We nodigen namens Bas iedereen uit om de afscheidsdienst bij te wonen. Bas was bij veel mensen geliefd en werd door velen bewonderd en als icoon gezien. Het is voor ons als familie ondoenlijk iedereen persoonlijk aan te schrijven, vandaar de uitnodiging langs deze digitale weg.

[b]Info;[/b]

Ivm parkeren verzoeken wij u zoveel mogelijk samen te rijden naar de locatie en begraafplaats.

De afstand tussen de locatie en van de Valk moet met de auto overbrugd worden.

Na vier jaar de wedstrijd van z’n leven gevochten te hebben is onze Bas vanmiddag om 14.42 uur overleden in Harderwijk.

Opgeven kwam in Bas zijn leven niet voor. Opgeven zag hij als falen en verliezen. Iedere keer herpakte hij zich wanneer er weer een tegenvaller op zijn pad kwam. Falen deed hij in heel veel ogen nooit, verliezen kon hij niet, vanaf het begin was hij een winnaar. Een winnaar zonder grenzen, grensverleggend is hij voor ons allemaal en een voorbeeld zal hij voor iedereen blijven.

Wij zijn trots op Bas en zullen hem voor altijd missen, het missen van Bas is moeilijk te accepteren voor iedereen die deze jonge man gekend heeft. Bas het is goed zo, het is voorbij, wij hebben er vrede mee.

DE MOOISTE BLOEMEN WORDEN HET EERST GEPLUKT.

Harrie Marjan Joanne Steph

[youtube=r7xoxlJXos0]

De zomer is alweer bijna voorbij. Nog steeds loop ik met mijn slang zuurstof door het huis. Ik kan best begrijpen dat mensen het niet meer met mij zien zitten. Ik zie het terug in de reacties en gezichten om mij heen… daar baal ik van. Ik merk ook dat je die gevoelens snel overneemt en dat is bijzonder gevaarlijk. Je wordt zo snel gevormd door je omgeving. Je bent zo ziek als dat je omgeving je behandelt.

Gelukkig heb ik nog steeds mijn heldere doel voor ogen. Hoe moeilijk het ook is, want op het moment houdt het echt niet over. Dit zijn echt de laatste zwaarste loodjes. Echt waar, ik wil niet overkomen van kijk is hoe zwaar dit is, maar het is echt niet normaal. De chemo’s en alle behandelingen die ik in het verleden heb gehad stellen echt geen ruk voor met wat ik heb meegemaakt na de fantastische week op de Alpe d’Huez. Vanaf toen is het gewoon verticaal naar beneden gegaan.

Wat heb ik nu precies dan? Het meeste last heb ik denk ik van mijn conditie. Die is nu zo verschrikkelijk slecht geworden door het gezeik met mijn longen en er is heel wat gebeurd met die longen. Het begon met een zo leek het een onschuldige hoest medio half juni. Nu weten we dat het allemaal niet zo onschuldig was. Maar wat het nu precies is weten ze na 2 rontgen foto’s, 3 CT scans en 2 kweken nog steeds niet. Maar dit is er in ieder geval aangetroffen/mogelijk.

[b]Aangetroffen[/b]
– Longontsteking
– Schimmel in de longen
– Bestraling van de longen(bijwerking; kortademig)
– Chemo (bijwerking; kortademig)

[b]Mogelijk[/b]
– Graft/Afstoting in de longen
– Overname bronchitis van wat Steph had op jonge leeftijd

Wanneer je al kortademig bent door de longontsteking en er ook nog chemo bij krijgt wat je beenmerg weer half verwoest dan blijft er weinig van Bassie over. Mijn bloedbeeld was door de chemo erg slecht geworden, daardoor mocht ik ook niet de derde chemo ontvangen. Dat lage bloedbeeld zorgt weer voor een kapotte mond en bloedingen in mijn neus en dat was toch wel het grootste probleem. Wanneer je bloedplaatjes (zorgt voor het stollen van het bloed) 2 zijn waar ze normaal rond de 150 zijn, dan stolt je bloed gewoon niet. Dat betekende dus dat wanneer ik mijn neus wilde snuiten dit een bloedneus tot gevolg had, duur; 45 minuten. Met als resultaat ontzettend grote stolsels in mijn neus, waardoor ik niet meer door mijn neus kon ademen. Maarja…door mijn mond kon ik ook niet ademen omdat dat gelijk een ontzettende hoest prikkel geeft door die longontsteking/schimmel.

Je zal wel denken leeft die gozer nog? Nou en of… Op dit moment lijkt het beenmerg weer te herstellen. Mijn bloedbeeld word langzaam weer beter. Ik heb weer rond de 40 bloedplaatjes dus er kan weer gestold worden. De KNO arts durfde zelfs bij deze waarde al wat korsten uit m’n neus te halen met zijn mooie tang. De witte bloedlichamen (afweercellen) stijgen zelfs door het dak. Dit kan een aantal redenen hebben. Maar alleen ik weet wat er echt aan de hand is. Het einde van deze vreemde ziekte is in zicht. Normaal gesproken zijn de leukocyten tussen de 4 en de 10. Op dit moment zijn ze bij mij 49. Er gebeurd dus echt wat in mijn lijf. Er wordt nu echt puin geruimd. Ik weet niet precies hoe de artsen dit aanvoelen. Maar mij geeft het een mega, mega goed gevoel.

Het gaat nu wel beter…ik moet echt per week bekijken. Mijn algehele conditie is gewoon zo bijzonder slecht. Het is ook zo’n slijtage slag dit, stapje voor stapje, echt stapje voor stapje. M’n ogen gaan steeds beter staan, hoor ik dan weer :). Ik kan in ieder geval nu door mijn mond ademen zonder dat ik meteen begin te hoesten. Ik slaap ’s nachts nog wel half rechtop, maar wel 4 uur achter elkaar zonder te hoesten en zonder slaappil!

Het is zo fijn om dit allemaal thuis door te maken en niet in het ziekenhuis. Het vergt van mij een hoop, maar wat denken jullie van de fam. Mulder? 24 uur per dag zijn ze bij mij. Wordt m’n tandenborstel aangegeven in de douche, word ik afgedroogd en staan ze klaar met mijn zuurstof slangetje. Daarna word ik lopend ondersteund naar mijn bed waar ik uit kan hijgen van het douchen. Waar natuurlijk de thermoskan met thee klaar staat voor de nacht. Ik kan het allemaal wel gaan uitschrijven wat ze doen, maar het is echt niet normaal. Ik moet vaak aan de reclame denken van Anita Witzier (geloof ik) over mensen dat mensen in de zorg speciaal zijn. Nou mijn ouders, doen dit naast hun werk… afgewisseld, 24 uur per dag. Bij hun zoon van 24. Verdomme wat ben ik blij als ik hun kan verlossen. Dus Pa, Ma, Steph en Joanne ga nog even zo door en dan doe ik het allemaal weer zelf.

Trouwens ontzettend bedankt namens iedereen hier voor de reacties op de uitzending van Familie Berichten. Het staat er allemaal goed op! De boodschap is aardig overgekomen denk ik. Toen ze mij voor het eerst belden of ik interesse had om mee te doen was ik aardig sceptisch. Het item Familie Berichten klinkt toch niet echt opbeurend. Gelukkig ging het echt om een portret en konden we het zelf invullen. Dus wat jullie gezien hebben is echt 100% fam. Mulder. Hoewel de 10 minuten film wel wat kort was. Jammer is dat het stuk wat ik verteld heb over wat ik naast de medische wereld doe niet is meegenomen. Je kan niet alles hebben. Vond het in ieder geval leuk dat nu eens het hele gezin aan bod kwam en niet alleen ik. Want voor de zoveelste keer; je hebt en ondergaat dit echt met zijn allen.