Mission complete

Eindelijk was het vandaag zover, ik mocht eindelijk de 8e kuur naar binnen slurpen.

Woensdag kreeg ik telefoon van mijn oncoloog Dr. Temizkan over de kweek uit mijn longen. Hij vertelde mij dat hij nog niet alles binnen had gekregen maar wat hij wel binnen had gekregen was goed. Natuurlijk weer enorm frustrerend dat ze na een week nog niet alles binnen hadden maar goed. Ook al zou hij nu nog wel een kweek terug krijgen waar wel een bacterie, infectie of een schimmel in zou zitten maakt dat nog niet uit. Omdat de patient, ik dus, weer beter is en zich goed voelt. Dus hoorde mijn oren dat de kuur op vrijdag door kan gaan! Olé…

Donderdag op vrijdag best slecht geslapen door de spanning denk ik. De volgende ochtend was ik dus behoorlijk duf, maar bij de gedachte dat ik vandaag na 5 maanden m’n laatste kuur ging krijgen deed mij toch wel heel snel wakker worden.

Nou het hele protocol heb ik weer gevolgd…bloed prikken, uitslag wachten, uitslag natuurlijk goed en aansluiten op het infuus. Hoppaaaa kom maar op met die zooi. Ik had het nog niet gezegd of de boel liep al. En voelde ik die ernstige vermoeidheid alweer boven komen…maar dat maakt allemaal niets uit want dit is eindelijk, eindelijk,, eindelijk, eindelijk, eindelijk, eindelijk, eindelijk en eindelijk de laatste.

Heb toen ik klaar was de zusters allemaal vriendelijk bedankt, want die zijn op de Chemo-unit echt geweldig voor je.

Allemaal super bedankt voor de steun tijdens de kuren! Het was een stuk moeilijker voor me geweest als jullie er niet waren. Applausje voor jezelf. Bedankt.