Kwart

De dagen beginnen te tellen. En ik ben nog niet eens op een kwart. Ongelooflijk.

Vandaag na 5 dagen chemo begin ik toch te merken dat ik ’s middags even een oogje dicht moet knijpen. Het begint er dus in te hakken.

Donderdagochtend deed de zaalarts zijn ronde, dus hij kwam ook langs kamer 24. We hadden het er nog over wat er nou eigenlijk gebeurde met het beenmerg. Maar het gaat dus gewoon weg. De spons verdwijnt gewoon. Het bot word dus gewoon weer even hol?!
Na de stamceltransplantatie duurt het ongeveer 6 weken voor dat mijn bloedfabriek weer op volle toeren draait. Valt mij nog wel mee eigenlijk. Het delen gaat natuurlijk ook van 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256 enz.

Omdat ik fysiek slechter word ga je ook minder van de verveling merken. Dat is wel een voordeel. Verder probeer ik ’s middags en ’s avonds een half uur te slenteren op de gangen van het UMC. Is goed voor me.

Verder is dat twittere wel machtig mooi. Heel makkelijk om vanuit je bed er even wat op te zetten! Bedankt broertje!

Webcammen met thuis kan zelfs!
[image=upload/09kamer24.jpg]