Das ook wat ga je met koorts het ziekenhuis in kom je er zonder koorts weer uit! Lijkt wel of dat het zo hoort. Normaal gesproken maken ze me alleen maar zieker in het hospitaal.

Maar goed Basje huilt, Basje lacht. Ik ben weer thuis! En hoe, want ik heb nieuws en wat voor nieuws, de uitslag van de PET-Scan is binnen! Er is niks te zien. Bas is schoon. De kanker is weg! M’n nek voelde ook zo goed aan! en als je hematoloog dan met een lachend gezicht je kamer op komt, dan word je toch wel blij!

De wond aan m’n wijsvinger was na de eerste nacht helemaal zwart geworden. Gestold bloed. De chirurgen waren het na wat pushen van ons er over eens dat het gestolde bloed er uit moest, de vinger bleef rood en dik. Biotex bracht uitkomst. Het mocht zelfs met Badedas(!) Daar moest ik om lachen. Ha, Ha.
Het werkte wel, want er ontstond al snel een ‘krater’ in m’n vinger. Het gestolde bloed was er dus goed aan het uitweken. De wond en de vinger knapte er snel van op, hij hield op met zo rood te zijn. Waar niet alleen de doktoren blij van werden maar ook ik.

Op je vingers gekeken worden is nooit leuk, helemaal niet als je daarvan ook nog koortsig wordt. Gelukkig is daar dan ’s avonds de ontspanning.

[image=upload/09gezelligheid.jpg]

Op de 3e dag zag de chirurg dat het goed was. Ik mocht dus naar huis. Thuis; 3 maal daags spoelen en de antibiotica doorzetten.

Het probleem van al deze meuk is dat de laatste kuur en daarbij de stamcel transplantatie in gevaar komt. Ik mag daar niet eerder aan beginnen dan dat de wond helemaal dicht zit. Nou, dat kan nog wel even duren met dit verzwakte lichaam.

[center][b]Pas op, Schokkende beelden![/b][/center]
[image=upload/09vinger.jpg]

De planning nu is dat ik begin met de beam kuur op 2 februari. De stamcel volgt dan op 9 februari. Ik hoop dat ik die data’s ga halen en heb dan nog twee extra weken in reserve.