3088 antwoorden
« Oudere reacties
  1. Kaa zegt:

    Hallo Bas en familie,
    Vandaag zou je jarig zijn. Per toeval kwam ik op jullie weblog terecht. Ik ben gaan lezen en kon niet meer stoppen. Wat een dappere jongeman ben jij geweest. Met geweldige ouders, broer en natuurlijk je vriendin. Wat zullen deze liefhebbende mensen trots op je zijn. En ongetwijfeld jij op hun. Ik wens jullie allen sterkte vandaag op deze speciale dag. Bas zijn dag!
    Vriendelijke groet, Kaa.

    Beantwoorden
  2. Jan-Dick zegt:

    Dag Bas,

    geregeld denk ik aan je. Waarom, ik weet het niet maar het gebeurd gewoon. Vandaag maar even met je schrijven. Dan heb je wat te lezen vandaag. Hier gaat alles zijn gangetje. Mijn beide dochters wonen al een jaar niet meer thuis. Ze zijn gaan samenwonen met hun vriend. Hoezo ben ik een oude man:). Maar ik voel me nog steeds een jonge kerel. Ben zelfs de laatste tijd fanatiek (voor mijn doen) aan het fietsen. Maar zoals jij praatte over fietsen zo snel en goed zal ik wel niet worden. Bas ik geloof in een leven na dit leven en ik ben ervan overtuigd dat we dan samen bijpraten.

    groet Jan-Dick

    Beantwoorden
  3. Roland Willems zegt:

    86. “Bas Mulder, onze positivo”

    “Vandaag ben je jarig, Bas en als je nog geleefd zou hebben werd je vandaag tweeëndertig jaar oud. Nee, Bas, je wórdt vandaag tweeëndertig jaar oud en je bént vandaag jarig. Jij bent niet dood, jij leeft. Je leeft voort in de harten en gedachten van mensen die je liefhebben en die in jou óns grote voorbeeld zien: Bas Mulder, levensgenieter en positivo. Leef maar voort, Bas!”

    Bas Mulder is een icoon van Alpe d’HuZes, een inspirator. Helaas overleed hij te vroeg aan lymfklierkanker. Zonder vooraankondiging kwam de ziekte opeens opzetten middels een opgezette klier in zijn hals. Hij ging niet bij de pakken neerzitten, ging de strijd aan en geloofde in zijn genezing. Enkele keren leek succes nabij en werd hij schoon verklaard en bij de derde keer was, zelfs met de meest geavanceerde techniek, geen redding meer mogelijk. Bas wilde niet dood. Tot het laatst toe wilde hij van niemand horen of weten dat het ook wel eens fataal kon aflopen. “Opgeven is geen optie en als je over de dood gaat spreken heb je het in je hoofd al opgegeven”, was zijn instelling.

    Ik kwam Bas voor het eerst “tegen” toen ik mijn kinderboek schreef voor Alpe d’HuZes. Ik deed research en bekeek een kort filmpje (*) van hem via YouTube. Tranen met tuiten om zoveel moois en emotioneels. In mijn latere gangen naar de Alpe moest ik eerst langs Bas in zijn bocht (bocht 0) op de top van de Alpe d’Huez, maar ook bij vertrek is het not done om Bas niet te groeten en hem een fijn jaar te wensen in de wetenschap volgend jaar weer terug te komen.

    De ouders van Bas hebben mij jaren geleden gevraagd om het verhaal van Bas op te schrijven in een boek, een soort van verzameling van herinneringen, verhalen en foto’s. Ik heb er lang over gedaan (die mogelijkheid had ik ook) omdat het verhaal soms heel dicht bij kwam. Bas is van dezelfde leeftijd als mijn eigen zonen en vergelijkingen zijn snel gemaakt. Als vader denk je wel eens aan het feit dat het iedereen, dus ook jouw kinderen, zou kunnen overkomen. Kanker treft één op de twee mannen en één op de drie vrouwen. Dus reken maar uit. Het is jij óf ik…

    Het boek van Bas is in concept klaar en daar ben ik zéér, zéér blij mee. De vraag wie Bas was en is, wat hij betekende en nog steeds betekent is beantwoord. Ik hoop dat velen die het boek gaan lezen er dezelfde inspiratie uit kunnen halen als ik heb gedaan bij het schrijven.

    “Dag, lieve Bas. Ik ga je nog vaak ontmoeten. Op onze berg in jouw bocht, op de heide van Nunspeet en Ermelo bij je bank en uiteraard op de begraafplaats bij jouw graf. Maar ook in mijn gedachten en ik hoop dat je er voor mij zult zijn als ik antwoorden nodig heb. Maar daar vertrouw ik ten volste op.”

    VIVA LA VIDA!

    Beantwoorden
  4. n zegt:

    Lieve Bas,

    Mijn laatste dag al twintiger, zit de laatste uurtjes als twintiger af te sluiten met een mooie fles toscaans rood en moet toch al de hele dag aan je denken. Ik hoop dat je het fijn hebt, mijn laatste glasje uit de fles proosten wij hier op jou!

    X

    Beantwoorden
  5. Jan-Dick zegt:

    Dag Bas,

    Ik zat in mijn mailbox te lezen en zag je blog voorbijkomen.
    Vorig jaar heb ik je nog geschreven dat ik een post hbo opleiding volgde. Nou ik heb het gehaald. Het koste wel veel moeite maar heb het afgerond met een 7. Nu maar kijken wat ik ermee ga doen. Dat de studie is afgerond geeft veel rust.
    Hier bij Windesheim gaat alles gewoon door. Ik doe lekker mijn ding. Op het thuisfront gaat ook alles zijn gangetje.

    groet Jan-Dick

    Beantwoorden
  6. Anne zegt:

    Er moeten mensen zijn
    die zonnen aansteken,
    voordat de wereld verregent.

    Mensen die zomervliegers oplaten
    als het ijzig wintert,
    en die confetti strooien
    tussen de sneeuwvlokken.

    Die mensen moeten er zijn.

    Er moeten mensen zijn
    die aan de uitgang van het kerkhof
    ijsjes verkopen,
    en op de puinhopen
    mondharmonika spelen.

    Er moeten mensen zijn,
    die op hun stoelen gaan staan,
    om sterren op te hangen
    in de mist.

    Die lente maken
    van gevallen bladeren,
    en van gevallen schaduw,
    licht.

    Er moeten mensen zijn,
    die ons verwarmen
    en die in een wolkenloze hemel
    toch in de wolken zijn
    zo hoog
    ze springen touwtje
    langs de regenboog
    als iemand heeft gezegd:
    kom maar in mijn armen

    Bij dat soort mensen wil ik horen

    Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
    ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

    Er moeten mensen zijn
    die op het grijze asfalt
    in grote witte letters
    LIEFDE verven

    Mensen die namen kerven
    in een boom
    vol rijpe vruchten
    omdat er zoveel anderen zijn
    die voor de vlinders vluchten
    en stenen gooien
    naar het eerste lenteblauw
    omdat ze bang zijn
    voor de bloemen
    en bang zijn voor:
    ik hou van jou

    Ja,
    er moeten mensen zijn
    met tranen
    als zilveren kralen
    die stralen in het donker
    en de morgen groeten
    als het daglicht binnenkomt
    op kousenvoeten

    Weet je,
    er moeten mensen zijn,
    die bellen blazen
    en weten van geen tijd
    die zich kinderlijk verbazen
    over iets wat barst
    van mooïgheid

    Ze roepen van de daken
    dat er liefde is
    en wonder
    als al die anderen schreeuwen:
    alles heeft geen zin
    dan blijven zij roepen:
    neen, de wereld gaat niet onder
    en zij zien in ieder einde
    weer een nieuw begin

    Zij zijn een beetje clown,
    eerst het hart
    en dan het verstand
    en ze schrijven met hun paraplu
    i love you in het zand
    omdat ze zo gigantisch
    in het leven opgaan

    en vallen
    en vallen
    en vallen

    en OPSTAAN

    Bij dát soort mensen wil ik horen
    die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
    ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
    de muziek gaat DOOR
    de muziek gaat DOOR
    en DOOR

    – Toon Hermans –

    Bij dat soort mensen “voel”ik jou…
    HARTgroet, Anne

    Beantwoorden
  7. Papa zegt:

    Hoi kerel.
    Zojuist weer eens even je blog bekeken. Heb hier op Chios alle tijd om alles nog eens rustig door te lezen en te overdenken. Nu na zowat 7 jaar ervaar ik pas echt wat jij en wij allemaal verzet hebben. Een bijzondere tijd, je blog is voor mij nu goud waard. Als ik hier op de MTB zit en geniet van de natuur, dan voel ik dat je meekijkt.
    Bedankt man.

    Beantwoorden
« Oudere reacties

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.