De reis is goed gegaan! We zijn weer veilig aangekomen in Bourg d’Oisans aan de voet van de Alpe d’Huez. Als ik naar buiten kijk zie ik de eerste 6 bochten al liggen. Krijg het nu al warm. Het is nu zondag. De eerste hele dag in de bergen. Dus we beginnen rustig met de Col d’Ornon. We rijden met 10 man Oisans uit. De goede onder ons gaan rechtdoor, wij moeten linksaf de Ornon op. Het doet me pijn om te zien hoe heerlijk de goede lekker keuvelend richting de Croix de Fer fietsen. Dat doen zij om in te komen…wij de Ornon. Maar tegelijkertijd weet ik ook dat ik niet moet zeiken. Ik ben er weer.

Het valt me op hoe hard me moeder omhoog fietst. Die doet dit voor de eerste keer! Knap hoor. Gelukkig fiets ik ook lekker. Gewoon lekker trappen, niet forceren en de hartslag in de gaten houden. Mijn horloge met hartslag blijft mijn beste vriend.

Wonderboven wonder ben ik als eerste boven! Ik rijd lekker! Joanne komt als tweede boven maar het ging niet zoals ze wilde ze heeft last van haar rug. Mijn moeder volgt al snel als derde, knap man! Daarna komen ook Jip (8 jaar) en mijn vader boven. Die Jip rijdt echt als een dwaas naar boven, zo hard! Superknap. Hij danst als Armstrong op de pedalen.

Na de eerste dag ben ik tevreden.