Zaterdag ochtend reizen we af naar Frankrijk. Ik heb er enorm veel zin in. Maar ik ben blij als we er zijn want het is toch erg veel geregel.

“Hoe vaak ga je?” Die vraag is mij al vaak gesteld. Natuurlijk is deze vraag totaal onbelangrijk. Want ik ben er weer, met een gezond lijf. Weer ben ik er, al 3 keer is de Alpe een grote opluchting voor mij geweest. Dit is ook mijn laatste keer, ik denk niet dat ik de volgende edities ga mee maken. We hebben nu in 2007 30.000 euro, 2008 30.000 euro en 2009 30.000 euro…Een mooie prestatie denk ik, waar alle mensen die meegedaan hebben met team Stichting B.A.S. erg trots op mogen zijn. Toch heb ik stiekem wel een doel voor de Alpe, 2 keer naar boven met een optie op 3.

De 4e juni, hoe zou hij er uit zien? Ik hoop natuurlijk op mooi weer, daar ga ik wel vanuit. Ik ben eigenlijk nooit echt emotioneel op die dag, waarom weet ik ook niet. Je zou eigenlijk denken dat je dat juist wel bent omdat je daar eigenlijk toch altijd naar toe werkt. Maar des te meer omdat je er weer bent… Maar het is me nog niet gelukt om een traantje te laten. Misschien kan Louis Wessels me daar een beetje bij helpen. Hij heeft gezegd dat hij mij gaat helpen fietsen die dag. Dus ik stijg die dag sowiezo boven mijzelf uit.

[b]Op [link=http://live.opgevenisgeenoptie.nl]www.live.opgevenisgeenoptie.nl[/link] kunnen jullie de dag volgen![/b]