Wtf?

Nu de uitslag. Een paar dagen na de ingreep in me keel kwam Peter even bij ons thuis, Toen ik hem de oprit op zag fietsen begon het al te kriebelen. Hij vertelde mij dat ze non-Hodgkin hadden gevonden oftewel lymfeklierkanker. Maar val nou niet meteen van je stoel want het woord kanker is gewoon een heel beladen woord. Als ik kijk hoe ik er bij loop, super gezond geen ziekte verschijnselen zoals s’nachts zweten, gewichtverlies, geen eetlust, heb ik geen van dat allemaal. En ik ben er hartstikke vroeg bij.
Ik heb er voorzover je er een goed gevoel over kan hebben een goed gevoel over.

Auw in me keel

Ik kwam terug bij KNO arts voor de uitslag van de punctie. Hij vertelde mij dat hij te weinig vocht of wat dan ook uit m’n klier had weg kunnen nemen om goed te beoordelen. Er moest dus die middag nog een keer geprikt worden.
Toen keek hij nog even in me keel…en toen haalde hij er nog een andere arts bij om ook even te kijken naar de verdikking in mijn keel. Ze kwamen tot de conclusie om daar ook een stukje weefsel weg te halen. Serieus: zonder verdoving gaan ze met een scoop en een tang je neus in en trekken ze een stuk vlees weg, dat was echt te pijnlijk voor woorden.

Uitslag Echo

In de echo is naar voren gekomen dat er een lymfklier heel erg opgezwollen was. Tegelijkertijd heb ik bloed geprikt in ziekenhuis en een penicilline kuur gevolgd. Dit leverde niets op, mijn bloed was perfect en de zwelling ging ook niet weg. Toen op advies van onze adviseur en de huisarts een afspraak gemaakt bij de KNO (Keel, Neus, Oor) arts.
Deze heeft gewoon een standaard onderzoek op mijn hoofd uitgevoerd. Hij vond bij dit onderzoek een verdikking in mijn keel waar hij het in eerste instantie het niet over had. Die middag heeft hij ook nog een punctie uit mijn nek genomen.

De ontdekking

Even een korte inleiding; begin augustus zat ik aan tafel te eten (ja ook ik eet). zegt mijn vader opeens wat heb jij voor bobbel in je nek. Dus ik antwoord ja weet ik veel. Even laten zitten en na 2 weken naar de huisarts gegaan. De huisarts kon mij weinig vertellen, hij adviseerde mij om een echo te laten maken van mijn hals.
Ik bellen naar de röntgen voor afspraak… die vertelden mij dat ik 19 september de eerste was. Dat was gewoon een maand later!!! Dus ik vertelde mijn moeder dat ik pas een maand later aan de beurt was. Gelukkig had mijn moeder in haar ‘knip kring’ een bekende die werkzaam is in het ziekenhuis, met behulp van deze kruiwagen kon ik toch even snel tussendoor geholpen worden. Kijk aan zo’n moeder en kennis heb je nog eens wat.