09 into 10…Wat een jaar was het! Met kanker ging ik 2009 in. Werd weer schoon beleefde een geweldige zomer, kreeg weer kanker en ga met het beenmerg van m’n broer 2010 in. Nou dat was mijn jaar. Houden zo, niet meer naar omkijken. Vooruitkijken! Dat moet je doen. Met deze ronkende-bloed-fabriek van Steph in m’n botten gaat dat helemaal goed komen. Oke ik mag niet terugkijken maar toch doe ik het even. Want jullie mensen hebben mij zo onwijs gesteund het afgelopen jaar, helemaal toen ik het voor de 3e keer te horen kreeg. Wat een reacties kreeg ik van jullie, werkelijk hartverwarmend. Dat was echt hartverwarmend. Daarvoor mijn dank! Het blijft onwerkelijk.

Op dit moment gaat het erg goed met me. De ziekte ligt nu mooi stil. De chemo’s heeft toch nog een aanval gedaan naar de klieren. Want Henk en ik konden geen klieren vinden. Ook mijn milt is van normale grote wat ook altijd een indicator is. Goed nieuws allemaal dus. Nog beter is dat Steph zijn beenmerg goed werkt. Want mijn weerstand word steeds beter. De laatste bloedwaarde van mijn leuco’s was 3.0 en dat 16 dagen na de transplantatie. Is gewoon erg rap. Bas 2.0 is goed bezig.

Gisteravond was het ook een heerlijke avond het was genieten. Het was voor mij ook minder beladen dan normaal…ik was vrij rustig. Het is goed zo! Afgezien van m’n buik. Ik had echt last van buikkrampen, achja het heerst. Gelukkig kreeg ik na twaalven de opluchting in de vorm erg plaatstelijke luchverschuivingen, heurlijk. Minder voor de rest misschien…