Sorry dat ik een tijdje niets van me heb laten horen, maar was ontzettend druk met Stichting B.A.S. en ook voor school moest er een hoop getekend worden. Maar vandaag heb ik alle tekeningen ingeleverd voor de tussenpresentatie op Windesheim.

De avond nadat we waren wezen eten met de Raboploeg in Maastricht zijn we door gereden naar Belgie, Houffalize. Want Xycleteam Bonenberg (mountainbike team waar ik voor rijd) sliep hier in een groot huis, want dat weekend was de Wereldbeker Mountainbike in Houffalize iets wat mij toch veel meer intresseert dan de Amstel Gold race…Dus zijn Jaap en ik op de vooravond van de Amstel Gold race doorgereden naar onze overnachtings plaats in het huis van de mannen van Xycleteam Bonenberg. Toen we aankwamen was ik zo kapot dat ik meteen m’n bed in ben gegaan, want de volgende dag zou ook weer pittig worden.
Zondag was het dan zover de wereldbeker van Houffa, het was echt supersupergaaf om alle profs weer aan het werk te zien op 1 van de moeilijkste wereldbeker parcoursen waarin afdalingen zitten waar je echt bang van zou worden. Een leek zou niet geloven dat 150 renners gewoon zonder te zuchten daar naar beneden rijden…Een heerlijke dag dus en toen was ik ’s avonds om 19:00 weer in Nederland erg moe maar zeer voldaan. (impressie van houffa, klik voor vergroting)

Het weekend na de Amstel Gold race heb ik weer een lange trainingsrit gemaakt. Zaterdagochtend ben ik samen met Jaap en Lennart naar de Posbank gefietst voor wat klimkilometers. Het ging eigenlijk ontzettend goed zolang ik maar in het wiel reed. Ik had gerekend op 4,5uur maar dit werd 5,5uur dat was wel wat minder omdat je je toch ergens op insteld. Maar toch aan het einde van de dag hadden we 170km op teller staan met een gemiddelde snelheid van 30 en een gemiddelde hartslag van 150.

Met alles ga ik gelukkig wel voorruit…kan merken dat ik langer dingen kan doen zonder dat ik echt heel moe word. Kan zien dat m’n lichaam weer een beetje vorm begint te krijgen. Mijn spieren beginnen eindelijk mijn lichaam weer een beetje te tekenen en het is niet zo papperig meer als dat het was. Want ik ben toch in mijn chemotijd 5kg aangekomen. Van die 5kg is er al 2 af…Die laatste paar kilo’s zullen er ook nog wel afgaan kwestie van deze trainingen volhouden.

Dit weekend zat ik alles weer is te overdenken in bed en dacht toen voorral aan de tijd dat ik met die dubbele longinfectie in het ziekenhuis lag. Dat was een tijd dat ik echt zeeeer ziek was, als ik er ook aan terugdenk snap ik niet hoe ik in die tijd zo positief ben gebleven. Want ik was gewoon echt doodziek. Ik zat ook wel te drammen tegen m’n ouders dat het me veel te lang duurde maar toch bleef ik er zelf in geloven. Over dat soort dingen denk ik nu best veel na…wordt dan toch best blij. Begin nu bijvoorbeeld ook te snappen waarom mensen het zo goed van me vonden dat ik zo positief bleef…want zo vanzelf sprekend is dat helemaal niet.

Ben echt blij dat ik die dingen nu begin te snappen….

Zo! Gaat goed man… Weer een hoop gebeurd afgelopen week. We hebben de benefietavond eindelijk achter de rug. Want ook daarvoor moest een hoop geregeld worden. Aan trainen ben ik afgelopen week weinig toe gekomen door die drukte. Gelukkig was dit niet zo erg want het weer was ook erg slecht waardoor trainen niet eens mogelijk was.

De benefietavond in de Schout was erg goed bezocht. De mensen die de presentatie gezien hebben waren allemaal erg onder de indruk! Dat wilde we die avond ook bereiken. Ook was het doel meer sponsorgeld op te halen, dat hebben we gedaan! Het was een heel vruchtbare avond, we hebben zeker meer dan � 3000 euro opgehaald!

De volgende dag was het tijd voor de eerste sporttest sinds mijn chemo. Eindelijk weer eens een sporttest in plaats van een medische test met scans en naalden.
Rond de middag was Jaap hier met de auto om af te reizen naar Gemert in Brabant. Daar ligt het sportcentrum Fitland met ‘Top Vorm trainingsbegeleiding’. Jaap en ik werden hier om 14:30 verwacht, maar het was weer zo verschrikkelijk druk op de snelweg waardoor dit wat uitliep. Van de maximaal test die ik moest gaan doen op de fiets verwachtte ik helemaal 3 keer niets omdat ik de afgelopen week erg druk was geweest. Maar ik was wel uitgerust omdat ik een week niet had kunnen trainen.
De test word afgenomen zonder pennen en papier maar op een fiets. Aan de fiets hangt een computer die de trappers stapje voor stapje zwaarder maakt. Hij voert dus de wattage die je weg moet trappen stapje voor stapje op.
Toen ik begon met trappen voelden m’n benen opzich wel goed. Ik dacht, laat maar komen. De resultaten kan je in onderstaande tabel zien. Ik zal ze even toelichten.

Elke rij in de tabel is een test. De eerste 2 tests zijn afgenomen toen ik ‘fit’ was. Zoals je kan zien heeft de chemo een beste impact gehad op veel waardes. Wat heel erg opvalt is het snelle herstel van ijn lichaam. Dit kan je zien aan ‘HF 1/3 min na test’ want mijn hartslag zakt sneller na een test, oftewel het herstel is sneller.
We denken dat dit veroorzaakt wordt door mijn manier van trainen van de afgelopen 2 maanden. Ik heb alleen maar met een lage hartslag op de fiets gezeten en veel kilometers gemaakt. Als je dit doet krijg je een goeie basis en bij een goede basisconditie herstel je ook sneller. (klik op foto voor vergroting).

Met deze test kan ik heel erg tevreden zijn, nu 3 maanden na m’n laatste chemo. Natuurlijk heb ik nog een lange weg te gaan, maar 3 maanden na m’n laatste chemo mag ik echt heel eg trots op mijzelf zijn. Iedereen was weer erg verbaasd! Het is ook weer een bevestiging dat ik goed op weg ben. Afgelopen week voelde ik weer wat in m’n nek…maarja ik voel natuurlijk van alles. Maar als ik dan weer zo’n test fiets met zo’n uitslag dan kan het gewoon niets zijn anders zou ik nog geen deuk in een pakje boter rijden.

Heb nu ook met mijzelf afgesproken dat ik niet meer aan mijn nek mag komen. Als ik hem niet aanraak weet ik ook niet of er wat zit. Mag nu nog alleen maar kijken of ik in de spiegel wat zie… Ik moet er aan werken om weer vertrouwen in mijn eigen lichaam te krijgen.

[image=img/08maximaaltest.jpg]

Wat een drukte zeg ongelooflijk. Alle laatste dingen moeten nu geregeld worden. Zoals het verzet van mijn fiets bijvoorbeeld en met welke banden moet ik nou gaan rijden? Ik had dan wel bedacht met welke banden ik ga rijden etc. wil ik deze banden gaan kopen, zijn ze nergens meer te krijgen…Allemaal van dat soort loze dingen. Maar ik kom er wel hoor.

Afgelopen weekend was er weer een hoogtepuntje, Tiesto!! Tiesto toert weer over de wereld met een show ‘Element of Life’. Hij is 2 juni te zien in het Gelredome. Maar dan zit ik natuurlijk in Frankrijk. Ik ben toen gaan zoeken waar hij nog meer ging draaien met deze show. Gelukkig draaide hij op 19 mei in Belgie. Ben daar samen met Steph heen gegaan. ’s Avonds om 20:00 vanuit Harderwijk vertrokken richting Hasselt, Belgie. Om 22:30 stonden we in de zaal. Het was echt een heel gaaf feestje, alleen die Belgen zijn echt te maf. Ze lopen zo verschrikkelijk achter kwa kleding. Ze kunnen absoluut niet tegen een geintje en zelfspot, hebben ze al helemaal nooit van gehoord. De gezichten stonden ook het merendeel van de avond op onweer. Echt zo maf… Maar de muziek was gewoonweg geweldig!
Het feest duurde tot 6:00 maar om 5:00 vond ik het wel welletjes en ben ik samen met Steph weer naar huis gereden en lag ik erg moe maar erg voldaan om 7:15 in mijn bedje.

[show3=tiesto]1:,2:,3:[/show]
Maar nu even wat belangrijkers… Om de 3 maanden moet ik op controle komen en dinsdag was dus de eerste keer. Eigenlijk is het heel raar maar heel erg zenuwachtig was ik niet, Natuurlijk hoef je je ook nergens druk om te maken maar toch… Denk ook wel dat het door alle drukte komt van de afgelopen dagen, dat ik niet eens tijd had om me druk te maken.
Ik kwam binnen ging zitten en hij keek me aan en zei ‘je ziet er goed uit, weer veel haar op je hoofd’ en hij kreeg een glimlach! Dat wel mooi fijn om te zien. Daarna heeft hij nog op alle lymfepunten gevoeld waar eventuele verdikkingen zouden kunnen zitten. Afijn zaten er gelukkig niet. Ik vroeg hem of ik nog ergens moest letten als ik de Alpe op ga. Hij vertelde dat ik nergens op hoef te letten omdat ik gewoon weer een normale jongen ben! Kijk daar kan ik wat mee.

Met de kranten heb ik het ook enorm druk. Heb nu 2 interviews in 2 dagen achter de rug. De Stentor en de Harderwijker Courant zijn langs geweest en hebben beide een interview afgenomen. De artikelen zullen volgende week in de kranten staan. Ook heb ik met mijn verhaal in het laatste nummer van de Wieler Revu gestaan. Eigenlijk “het” wedstrijd-wielermagazine van dit moment.. Bijna elke wedstrijdrijder heeft er wel een abonnement op. Dus dat is wel erg tof. Ik ga proberen om alles in te scannen en op mijn weblog te zetten.

Donderdag ben ik eindelijk weer met de groep mee geweest waar ik eerder over heb verteld. De laatste keer dat ik met groep mee was is alweer een maand geleden ofzo en toen ging ik een volledige ronde never nooit redden. Deze keer wilde ik voor een hele ronde gaan. Voor mijzelf was dit eigenlijk een beetje de vuurdoop of ik klaar ben voor de Alpe. Nou de hele ronde reed ik fluitend uit. Ik heb de afgelopen maand zo ontzettend veel progressie geboekt, dit had ik nooit verwacht. Kan denk dat ik wel kan zeggen dat ik er klaar voor ben. Het ging echt boven mijn verwachtinge donderdagavond. Ik heb nu ook zo verschrikkelijk veel zin om naar de Alpe te gaan, kan echt niet wachten… Ga daar iedereen wat laten zien ;D

Eindelijk is het zover. Morgen gaan we eindelijk op weg naar Alpe d’Huez. Het moment waar ik zo lang op heb gewacht en waar ik naar toe gewerkt heb. Ben echt blij dat het moment eindelijk daar is. Ben er echt aan toe, want toch eist zo’n stichting ook zijn tol.

Hoop zo meteen op de Alpe te kunnen laten zien dat je met een doel voor ogen heel veel kunt bereiken. Want ik weet zeker dat heel veel mensen zo meteen niet kunnen geloven dat ik 7 keer de alpe op ben gefietst terwijl ik 2 februari mijn laatste chemo heb gehad. Heb zo verschrikkelijk zin om mensen versteld te laten staan. Weet ook wel dat iedereen blij is als ik 1 keer boven kom. Maar toch wil ik 7 keer, ik wil knallen echt keihard knallen.

Toch moet ik niet op de zaken vooruit lopen want ik ben er nog niets eens.

Allemaal heel veel plezier met kijken naar mij op RTL 4, haha. Moet je mij horen ik met m’n hoofd op RTL, toch wel grappig. Wat zo’n ziekte je wel niet kan brengen haha. Jullie gaan de aflevering over mij gewoon eerder zien dan ik zelf.

Ik hoop dat ik nog wat van mijzelf kan laten horen vanuit Frankrijk. Het is even afwachten of ik ergens verbinding kan maken met het world wide web.

Tot snel. Bas