basmulder.org Portfolio - Weblog - B.A.S.  
 
Weblog
Opgeven is eh, weer geen optie.
108 30Km in de Sneeuw!
23.11.2008
Dacht dat ik in september voor het laats op de mountainbike had gezeten. Meer nee haha! Vandaag was ik weer op de fiets met dikke banden te vinden. Toertocht Apeldoorn werd namelijk weer verreden. Altijd gezellig.
Laat ik eerst even zeggen dat een toertocht geen wedstrijd is. Wat misschien gedacht word na het zien van de finish vlag. Je kan starten tussen 9:30 en 11:00 en fietst dan een 1 grote ronde van 25/40/55 kilometer! Je kan dus gewoon lekker in een groepje of alleen gaan fietsen. Iets wat voor mij wel handig is.

Deze hele week moest ik er al aan denken. "Zondag lekker fietsen in Apeldoorn". Maar toen begon het vrijdag en zaterdag nog te sneeuwen ook! Maar ik deinsde niet terug, het was tenslotte mijn laatste weekend voor de 2e kuur! Tegelijkertijd stond m'n vader ook de hele week aan m'n kop te zeuren of ik het nou wel zou doen, is dat nou wel verstandig? Nee, natuurlijk niet! Maar wel f*cking gaaf! Als het lukt... ik voel me gewoon goed en als het op fietsen aankomt kan ik mijzelf aardig inschatten. Zelfs na chemo's.

Na glibberen en glijden met de auto kwamen mijn broer Steph en ik aan in Apeldoorn. We hadden hier afgesproken met het Xycleteam om de tocht te gaan fietsen en na afloop samen een lekker bakje snert te nuttigen. Het was echt mooi om de verbaasde gezichten van m'n teamgenoten te zien toen zij mij zagen zitten in tenue.

Vanaf het huis van een teamgenoot in Apeldoorn fietsten we met 7 man richting de start van het toertocht. Voor het eerst sinds chemo 1 had ik mijn hartslagmeter weer om. Nou, dat was schrikken...we fietsten voor fitte mountainbikers 'rustig' richting de start. Bas was dus niet zo fit en zat meteen tussen de 160 en 170 te trappen. Is maar 10 minuten dacht ik , ik rijd wel even mee. En als ik dit te hoog vind had ik net zo goed niet kunnen gaan dacht ik, gek genoeg had ik dit wel verwacht.



Het fietsen van de tocht zelf was fantastisch en raar. De sneeuw was prachtig! Het bos liet weer één van z'n vele gezichten zien. Nice! M'n hartslag schoot meteen omhoog toen ik begon aan het eerste singletrackje, 180! Ik haal hem maar even van het grote blad af... Tja automatisme zullen we maar zeggen.
Voor het eerst sinds lange tijd was ik degene die ingehaald werd. 2 jaar geleden toen ik ging revalideren na de eerste sessie kuren had ik vaak de behoefte om te vertellen dat ik ziek was geweest bla bla!



Hier vandaag in Apeldoorn had ik dat totaal niet. Het maakte me helemaal niets uit dat die mensen mij inhaalden. Ik had helemaal niet de behoefte om te zeggen dat ik net een kuur achter mijn rug had. Zelfs niet toen 2 mensen van Toerclub Nunspeet zeiden dat ik eens door moest rijden... Dat komt omdat ik de kleding aan had van het Xycleteam en dat is een mountainbike team met snelle renners!, die rijden normaal gesproken niet in een slakke gangetje een toertocht. Zelfs toen had ik niet de behoefte om te laten merken dat ze niet goed wijs waren.

Zo zacht ging ik trouwens ook weer niet. Ik heb zelf zat mensen ingehaald en kon met de meeste groepjes gewoon meerijden. Het viel me echt heel erg mee. Maar normaal gesproken word ik zelf nooit ingehaald. Dus had ik het gevoel dat ik erg zacht reed.

Deze mooie rit van vandaag heeft me in ieder geval een fantastisch gevoel gegeven en dat pakken ze me niet meer af.











31.08.2010



Links
weblog
foto
video
radio
krant
uitslagen
bikes
gastenboek
contact
archief


Uitslagen
01 Holten
64e van 65
14 Holten
DNF - Lek
13 Oss
23e van 60
12 Oosterbeek
20e van 183
11 Zoetermeer
22e van 100

Laatste posts
212 - Nog een bank te goed..
211 - Docu, day after, een berg van reacties
210 - De Laatste Bocht
209 - Boekje Bouwkunde, opgedragen aan Bas.
208 - In Memoriam
207 - Herdenkingssteen van Bas geplaatst.
206 - Bocht Nul
205 - Bas, jouw bank, ons rustpunt.
204 - 2010, a never ending story, top 2000.
203 - Portret Bas Mulder